|
I.L. van Haastert
Werk-
beschrijving
|
Mijn ogen werken
niet goed samen.
Als kind met een brilletje, en als volwassene met één contactlens,
is zonder succes getracht deze oogafwijking te corrigeren.
Mijn linkeroog is om mee
te lezen en voor de dichtstbijzijnde détails.
Met het rechter kijk ik tv en houd ik
overzicht.
Door beide ogen afwisselend te gebruiken bezie ik de wereld.
Dichtbij en veraf:
eerder de twee uitersten dan het gemiddelde, eerder naast elkaar dan verenigd.
Dit
fysieke gegeven, een separate manier van kijken, heeft invloed op mijn schilderijen.
In 2008 moest ik kort na een eerdere verhuizing voor de tweede keer mijn atelier
inruilen voor een nieuwe werkplek.
De verhuizing en vooral de tijd van afwachting en voorbereiding gaf een hoop gedoe; opruimen, werk selecteren,
wat gooi je weg, wat bewaar je en vooral waarom.
Zo'n noodgedwongen analyse van het eigen werk is dan een onverwacht voordeel.
Hierdoor, maar ook als tegenwicht van deze rommelige tijd, ontstonden schilderijen
met als thema samenhang of verband.
Dit werden de knopenschilderijen.
Ik schilderde de knoop in zijn dubbele betekenis, namelijk die van warboel die op ontknoping wacht,
maar ook in de zin van losse eindjes veter die juist vastgeknoopt moeten worden.
Uit deze knopen zijn de huidige kettingschilderijen voortgekomen
waarbij de losse kralen zich tot een ketting rijgen.
Soms keurig geordend in een helder verband om en om geregen, soms als een merkwaardige
collectie verschillende kralen en soms gebroken of verdeeld en opnieuw samengevoegd.
Gek genoeg verbeelden deze kettingen, meer nog dan de knopen, verknoopte verbanden.
In mijn schilderijen zijn delen afwijkend geschilderd:
weelderig, gekunsteld, exact, formeel, vettig of juist met een “schildershand”.
De verschillende beeldtalen zet ik in vanwege hun functionaliteit.
Elke wijze is naast elkaar geldig. Ik wil bij het schilderen schijnbaar
onverenigbare zaken samenbrengen en combineren zonder de tegenstellingen op te
heffen en ook zonder dat het totaalbeeld uiteenvalt.
Net als bij de uitgebeelde
knopen en kettingen, net als in mijn manier van kijken
I.L. van
Haastert 2009
|